Onze duik in de politiek

Hoe praten de onderwijswoordvoerders van de politieke partijen over het onderwijs? Wat hebben zij voor ambities en plannen? En waar liggen eventuele specifieke haakjes met muziekonderwijs? Dat wilden we wel eens weten. Stichting voor het Onderwijs organiseerde – in de aanloop naar de verkiezingen – het Nationale Onderwijsdebat… dus op naar het politieke debatcentrum Nieuwspoort bij het Haagse Binnenhof!

img_9947

Afgelopen maandagavond was het zover. Ruim 150 stoelen. Een volle zaal. Aangezien er geen deelnemerslijst was probeerden we onopvallend de naamkaartjes te lezen van de mensen om ons heen, wat helaas – ook al deden we echt ons best 🙂 – slechts ten dele lukte. Al snel werd echter duidelijk dat op de voorste rijen woordvoerders, voorzitters (PO-, VO- én MBO-Raad, Vereniging Hogescholen, bonden, onderwijscooperatie, etc. etc.) en bestuurders zaten. Vanuit de rijen verder achterin kwam de inbreng van ouders, schoolleiders en een docent die opriep tot ‘vertrouwen’. Anyway, you get the picture. Door naar de inhoud.

Na de introductie van Paul Rosemöller, voorzitter van de VO-raad en ook van de Stichting van het Onderwijs, volgde een levendige avond. De onderwijswoordvoeders van CDA, GroenLinks, PvdA, VVD, SP en D66 gingen met elkaar in debat over een aantal stellingen. Clairy Polak was gevraagd de avond in goede banen te leiden, iets wat ze heel behendig (zelfs de meest politieke beesten wist ze zonder moeite de stal in te krijgen :)) en met veel humor deed.

Veel van de stellingen waren dusdanig geformuleerd, dat het lastig was het er níet mee eens te zijn. Zo bleek iedereen (hoe kan het ook anders) gelijke kansen voor kinderen en volwassenen hoog in het vaandel te hebben. Iedereen vindt dat er geïnvesteerd moet worden in het onderwijs. En het werken in het onderwijs moet aantrekkelijk gemaakt worden. Tja.

Een stuk boeiender werd het bij de uitwerking: wat ga je precies doen en hoe ga je dat financieren?

‘WEG MET DE SJOELBAK’

Dat neemt niet weg dat er één concreet punt was waar opvallend veel overeenstemming over bestond. Alle woordvoerders blijken te zijn vóór het invoeren van Integrale Kind Centra (IKCs), een basisvoorziening voor jonge kinderen (van 2 tot 4 jaar). Paul Rosemöller had het over de sjoelbak waar kinderen op zo’n jonge leeftijd al in komen: het onderscheid tussen kinderdagverblijven en peuterspeelzalen. Een basisvoorziening zou eenzelfde start mogelijk maken voor alle kinderen. De sprekers werden het zelfs eens over de uren per week: zo’n 16 uur per week zou deze voorziening voor alle kinderen toegankelijk moeten zijn.

16-uur-kindcentra

Er waren ook geluiden om deze basisvoorziening verder door te trekken. De PvdA is voor een basisvoorziening waar jeugd van 2 tot 12 jaar van 8:00 tot 18:00 uur wordt opgevangen. Bijkomend argument is dat binnen deze voorziening meer tijd is voor meervoudige talentontwikkeling. Wij denken dan natuurlijk meteen aan de kansen voor muziekonderwijs. Want hoe mooi zou het zijn als scholen het onstaan van deze centra kunnen gebruiken om hun binnenschoolse muziekonderwijs te versterken?

‘HET DOORGESCHOTEN RENDEMENTSDENKEN’

Een andere stelling betrof de manier waarop en op welke punten scholen zich zouden moeten verantwoorden. Er volgde een geanimeerd gesprek over het ‘doorgeschoten rendementsdenken’. Alle partijen willen ‘van smalle prestatieafspraken naar brede kwaliteitsafspraken die (ook) tot stand komen in een horizontale dialoog met de omgeving’. Een prachtige volzin, maar wat die brede kwaliteitsafspraken dan zijn, hoe die tot stand komen, wat de relatie is tussen enerzijds ruimte voor de school en anderzijds verantwoording afleggen, dat wordt gaandeweg het debat niet duidelijker. Onze afdronk van de discussie is dat er nog een lange weg te gaan is voordat op dit punt overeenstemming is over het wat en hoe. Dat neemt niet weg dat het zeker ook voor de kunstvakken een wélkome weg zou zijn!

Een interessant punt dat in dit kader gemaakt werd door het CDA betrof de inzet van alumni/oud-leerlingen bij het verbeteren van de kwaliteit van het onderwijs. Deze wens en ambitie komen wij zelf veel tegen in het veld (bij PO en VO-scholen, maar ook bijvoorbeeld bij conservatoria); in de praktijk zien we echter zelden dat dit structureel gebeurt. Wij zijn ervan overtuigd dat ‘de stem van de (oud-)leerling’ ook aan het muziekonderwijs een enorme boost kan geven.We zetten ons hier dan ook al een tijdje voor in, en hebben concrete plannen om dit de komende tijd nog meer te gaan doen. Meer later…

IEDEREEN EEN POB-TJE?

pobtje

Lang is gesproken over het zogenaamde Long Life Ontwikkelen (LLO) voor iedereen. Alle woordvoerders onderschrijven het belang hiervan en willen middelen hiervoor vrijmaken. De uitwerking varieert echter enorm: De VVD opperde een nationaal scholingsfonds met scholingsvouchers. D66 kwam met een POBtje (persoonsgebonden ontwikkelbudget) voor iedere leerling/student of het invoeren van een leenstelsel. Hoe dan ook zal het publieke scholingsaanbod dan ook flexibeler en toegankelijker gemaakt moeten worden. We zijn benieuwd in hoeverre een dergelijk systeem interessant is voor muziekdocenten. Er zijn immers al best veel beurzen en scholingsbudgetten voor docenten om zich te ontwikkelen. Beurzen en budgetten die lang niet altijd ten volle gebruikt worden…

‘ONDERWIJS ONTWIKKELEN ONDER HET GENOT VAN EEN LAUWE PIZZA’

Kwaliteit van het onderwijs begint en eindigt bij de docent, daar is iedereen het over eens. Er gaan dan ook stemmen op om docenten meer tijd en ruimte te geven om te werken aan de verdere ontwikkeling van het onderwijs, de school en henzelf. De PvdA oppert een maximum van 20 uur lesgeven, waardoor meer tijd overblijft voor het voorbereiden van de les, ontwikkeling van het vak, en voor leerlingen die extra tijd nodig hebben. Ingebouwde tijd dus, in plaats van werken aan onderwijsontwikkeling in de avonduurtjes. D66 wil ook een andere verhouding in de tijd die besteed wordt aan lesgeven versus ontwikkelen. De VVD pleit voor meer ‘peer reviews’.

politiek-meer-tijd

Onze vraag aan jullie

Na 2 uur levendige discussies en pittige vragen was het tijd om na te praten onder het genot van een borrel. Al zullen, afgaande op het geroezemoes achter ons tijdens het debat, de mensen achter ons daar minder behoefte aan gehad hebben (-.-). In de auto op weg terug naar huis kwamen we op vragen die we graag voorleggen aan de muziekdocenten uit ons netwerk, die werken binnen het VO:

Hoe ervaar jij de verhouding tussen je lesgevende en ontwikkel-tijd? En in hoeverre wijken muziekdocenten op dit punt af van andere docenten?

We horen graag van je!

NB Voor de geïnteresseerde lezer: aan het debat lag het Zes-puntenplan van de stichting voor het Onderwijs ten grondslag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s